Ρεμπέτικο

   Ρεμπέτικο τραγούδι (ή γενικά στον πληθυντικό Ρεμπέτικα) ονομάζεται το ελληνικό αστικό λαϊκό τραγούδι που εμφανίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα και απέκτησε τη γνώριμη μορφή του, περίπου μέχρι την τρίτη δεκαετία του 20ού αιώνα. Εξελίχθηκε στα λιμάνια ελληνικών πόλεων όπου ζούσε η εργατική τάξη (τον Πειραιά, τη Θεσσαλονίκη, τον Βόλο) και στη συνέχεια πέρασε και σε άλλα αστικά κέντρα.

Αλεατορική Μουσική

    Αλεατορική μουσική ονομάζεται η μουσική στην οποία στοιχεία όπως ο ρυθμός, ο τόνος και το ύφος καθορίζονται από την προσωπική επιλογή του ερμηνευτή ή ακόμα και από την τύχη. Η λέξη αλεατορική μουσική προέρχεται από το λατινικό alea, που σημαίνει ζάρι, δηλώνοντας έτσι το στοιχείο της τύχης που διέπει αυτού του είδους τη μουσική.

Σμυρνέικη Ορχήστρα – Εστουδιαντίνα

    Βασικά Όργανα Σμυρνέικης Ορχήστρας: Μαντολίνα, Βιολιά, σαντούρια, κιθάρα.

   Τα τέλη του 19ου αιώνα βρίσκουν την Ελληνική πολιτεία της Σμύρνης σε ένα πολιτιστικό και οικονομικό οργασμό, πράγμα που ενισχύεται από την εμπορική κατάπτωση της Κωνσταντινούπολης και συνεπώς τη μεταφορά του εμπορικού κέντρου της Ανατολής στην ολοένα και αναδυόμενη Σμύρνη. Το πρότυπο της γαλλικής estudiantine, ένα κουαρτέτο με δυο μαντολίνα, μια μαντόλα και μια κιθάρα, αποκτά μιμητές στην Κωνσταντινούπολη.

Ντανταϊσμός

     Κάνει την εμφάνιση του το 1915 και χαρακτηρίζεται από τη λατρεία του παραλόγου. Οι καλλιτέχνες του νταντα- ϊσμού οργανώνουν βραδιές αυτοσχεδιασμού στη λογοτεχνία, την ζωγραφική και τη μουσική. Προτιμούν την ελεύθερη δημιουργία και εναντιώνονται στο κατεστημένο, ενώ χρησιμοποιούν κάθε μέσο για να προσβάλουν την αστική τάξη. Ετερογενή υλικά ή αντικείμενα που απομακρύνονται από το φυσικό τους χώρο δημιουργούν έργα πολλές φορές εφήμερα.

Εξπρεσιονισμός

    Είχε ως επίκεντρο την Γερμανία των αρχών του 20ου αιώνα. Ξεκίνησε από τη ζωγραφική και σύντομα επηρέασε τη μουσική και τη λογοτεχνία, προσπαθώντας να εισχωρήσει στα μύχια της ανθρώπινης ψυχής και να αποτυπώσει το συναίσθημα. Στην ζωγραφική χρησιμοποιούνται βίαια χρώματα και έντονες πινελιές. Στη μουσική αντίστοιχα παρατηρείται σταδιακή εγκατάλειψη της τονικότητας.

Ιμπρεσιονισμός

    Εμφανίστηκε στην Γαλλία στα 1860 περίπου. Ο καλλιτέχνης δεν αποδίδει την ίδια την πραγματικότητα, αλλά την εντύπωση και την αίσθηση που πηγάζει από αυτή. Στη ζωγραφική αυτό επιτυγχάνεται με την αρμονική χρήση του φωτός και του χρώματος, ενώ στη μουσική κυρίως με την υποκειμενικότητα στο ρυθμό και την χρήση του ηχοχρώματος.

Ρομαντισμός

    Αναπτύχθηκε στην Ευρώπη και τις Η.Π.Α. από το τέλος του 18ου ως τις αρχές του 19ου αιώνα. Τόσο στη μουσική όσο και στη ζωγραφική κυριαρχεί η φαντασία και το συναίσθημα. Η προσωπική έμπνευση και το υποκειμενικό στοιχείο βρίσκονται στο επί- κεντρο της δημιουργίας. Η μουσική κατά την περίοδο αυτή, αντλεί πολλά θέματα από τη λογοτεχνία και το θέατρο.

Ροκοκό

    Με αφετηρία την Γαλλία, εξαπλώνεται στην Ευρώπη τον 18ο αιώνα. Ξεκινά από τον εσωτερικό διάκοσμο και σύντομα επηρεάζει τη μουσική, τη ζωγραφική και την γλυπτική. Τα έργα ροκοκό είναι ανάλαφρα, χαρακτηρίζονται από κομψότητα και διάθεση για παιχνίδι, ενώ συνήθως αποπνέουν γοητεία και ερωτισμό.

Από το βιβλίο Ους & Οφθαλμός του Martyn van den Hoek, 

Εκδόσεις Φυτράκη

Μπαρόκ

    Κυριάρχησε στον ευρωπαϊκό χώρο από το 16ο ως το 18ο αιώνα. Χαρακτηρίζεται από πληθωρικότητα και συναισθηματική φόρτιση, ενώ δίνει μια εντύπωση πολυτέλειας. Συχνά αγγίζει την υπερβολή. Τα θέματα είναι κυρίως θρησκευτικά, μυθολογικά και ιστορικά. Η μουσική μπαρόκ εκφράζεται μέσα από την όπερα και το ορατόριο.